vrijdag, september 29

Are You a Light?

Do you love candle light? I do. As soon as autumn begins, I buy candles.. Sometimes I turn out the lamp light to enjoy the warm, natural light of my candles.

THE CANDLE

In summer holiday I bought a book, written by C.H Spurgeon. And yesterday I've read what he wrote about candles. I mean; about: The Candle:

I like our translator’s reading the word candle — “Neither do men light a candle,” for nowadays a candle is the smallest of all lights. We almost despise a candle in these days of the electric light, yet small lights are useful and tiny lamps have their sphere.


MANY LIGHTS

I readed that God has many small lights. In His great house He has candles as well as stars and He would not have even a small light wasted. Even the most twinkling ray of light is of God’s kindling.

You are a little light, but if the Lord has given you even a spark of the sacred fire, He means that you should shine! Your light, my friend, may be but a farthing rushlight, but you must not hide it, for all lights are of God and are sent with a kind and gracious purpose by the great Father of lights.

TOO SMALL?

Is your light too small in your eye? Maybe. In God's eye? No. God taught me yesterday that it doesn't matter how big or small your candle is! 

C.H. Spurgeon:
Your light, my friend, may be but a farthing rushlight, but you must not hide it, for all lights are of God and are sent with a kind and gracious purpose by the great Father of lights. The church and the world need all the light that has been provided and much more.

donderdag, september 28

Stilletjes laten schijnen!

Ook dol op kaarslicht? Ik wel. Zo gauw het herfst is koop ik kaarsen. Soms doe ik het lamplicht uit om van het warme licht van de kaarsen te genieten.  

DE KAARS

In de zomervakantie heb ik twee boeken gekocht: Gelijkenissen van de Heiland en Wonderen van de Heiland. Ik las vanmorgen in het eerste boek ook over kaarsen. Beter gezegd, over: De kaars, naar aanleiding van de volgende tekst:

Laat uw licht zo schijnen voor de mensen, dat zij uw goede werken zien en uw Vader, Die in de hemelen is, verheerlijken. Matth. 5:16

KLEINE LICHTEN

Ik las dat God ook kleine lichten geeft. C.H. Spurgeon schrijft: "In deze tijd van elektrisch licht kijken we bijna met minachting neer op een kaars. Toch zijn die kleine lichten nuttig en hebben ook kleine lampen haar sfeer." 

In Zijn grote huis heeft Hij kaarsen zowel als sterren; en Hij wil ook zelfs het kleinste licht niet laten verspillen. Het geringste straaltje licht werd door God aangestoken. Denk hieraan, als je niet meer kunt doen dan tegen een kind praten, of uit liefde tot Zijn Naam iets van Zijn Woord delen met een ander. Je bent een klein licht; maar als de Heere je ook maar een enkel vonkje van Zijn licht heeft gegeven, dan is het de bedoeling dat je zult schijnen!

LAAT SCHIJNEN

Help, mijn licht is niet sterker dan het licht van een heel klein kaarsje! God leerde me vanmorgen dat het niet uitmaakt hoe groot of klein het is! Stilletjes laten schijnen. Het is je door de grote Vader van de lichten gegeven, voor een speciaal doel. De kerk en de wereld hebben ALLE LICHT nodig!

Laat je licht zo schijnen dat zij je goede werken zien
en je Vader, Die in de hemelen is, verheerlijken.


Bron: De kaars (C.H. Spurgeon)

vrijdag, september 22

Lijden doen we samen! Of toch niet?

Uit mijn dagboek:

Ik sta voor de spiegel en kijk naar de rode plek op mijn schouder. Daaronder zit het gewrichtje dat me zoveel pijn bezorgt. Het is een klein gewricht maar het draagt wel mijn hele arm.

KORINTHE 1:12

Gisteren, na fysio, dacht ik opeens aan 1 Korinthe 12

En als één lid lijdt, lijden alle leden mee.



Mijn fysiotherapeute legde uit dat als er één lichaamsdeel ziek is, het hele lichaam daarop reageert! Niet alleen mijn AC-gewricht: ook sleutelbeen en schouderblad doen pijn. Zelfs mijn hoofd. Een ontsteking heeft heeft gevolgen voor heel het lijf. 

 Chrysostomus zegt er dit over:

"Als een doorn zich in je hiel dringt, voelt het hele lichaam het en reageert erop. De rug buigt, de buik - en dijspieren trekken zich samen, de hand reikt naar voren en trekt de doorn eruit. Het hoofd buigt zich en de ogen bekijken het getroffen lichaamsdeel met een intense blik."

LIJDEN DOEN WE SAMEN
We hebben elkaar als christenen nodig! Niet alleen om zieken te bezoeken maar ook om samen zorg te dragen voor de geïnfecteerde delen in ons geestelijk lichaam. Het doet je toch wat als een jonge zuster er na jaren voor kiest om te leven zonder Jezus? En als iemand opeens niet meer deelneemt aan het Heilig Avondmaal ben je daar toch bezorgd over? Het is: suffer together! Lijden doen we samen!  Ik moet nog heel veel leren hierin. Wat schiet ik tekort!

IK HEB JE GEMIST

Het deed me GOED dat iemand uit onze kerk zondag na de dienst tegen me zei: Ik heb je gemist de laatste twee weken!  

woensdag, september 20

I like to see my Saviour on the hills!

In the summer we were for a week in Germany, in a region with low mountains. It was so amazing! The hills with pine trees, the beautiful views. I suddenly remembered it when I read Spurgeon's quote:

"I confess I have no sympathy with the good man, who, when he went down the Rhine, secluded himself in his cabin so that he might not see the river and the mountains lest he should be absorbed in them, and forget his Saviour.


I like to see my Saviour on the hills, and by the shores of the sea. I hear my Father’s voice in the thunder, and listen to the whispers of his love in the cadence of the sunlit waves. These are my Father’s works, and therefore I admire them, and I seem all the nearer to him when I am among them.

If I were a great artist, I should think it a very little compliment if my son came into my house, and said he would not notice the pictures I had painted, because he only wanted to think of me. By this he would condemn my paintings, for if they were good for anything, he would be glad to see my hand in them. Oh, but surely, everything that comes from the hand of such a Master Artist as God has something in it of himself! The Lord rejoices in his works, and shall not his people do so?"

Do you also love God creation? What do you like more: hills or the sea?
I love both! 💓

vrijdag, september 15

He died for me - me!

For when we were yet without strength, in due time Christ died for the ungodly. Romans 5:6
One of the most hopeless cases ever brought into the Moyamensing Prison in Philadelphia, was Deb. She was convicted of a crime of violence. She was a huge, fierce woman, who had been born and had lived in the slums of Alaska Street. She was a drunkard and dissolute from childhood. The chaplain, after she had been under his charge for six months, shook his head hopelessly and passed by her cell without a word.



PURPLE FLOWER

But one day the matron, taking a bunch of purple flowers from her hat, gave them to "Deb" carelessly, with a pleasant word or two. The woman started in astonishment and then thanked her earnestly. The next day the matron saw the flowers, each leaf straightened and smoothed, pinned up on the wall of the cell. Deb, in a gentle voice, called attention to them, praised their beauty, and tried, in her clumsy way, to show the pleasure they had given her. 

GOOD GROUND

"That woman", said the matron to the chaplain, "has the rarest of all good qualities. She is grateful! There is one square inch of good ground in which to plant your seed". The matron herself planted the seed. Every day she showed some little kindness to the poor, untamed woman, who was gradually softened and subdued simply by affection for this, her first friend, whom she followed like a faithful dog: By and by, the matron took her as a helper in the ward, a favour given only to the convicts whose conduct deserved reward. The matron's hold upon the woman grew stronger each day. At last she told her the story of the Saviour's love and sacrifice. Deb listened with wide, eager eyes. "He died for me — me!" she said. The matron gave up her position, but when Deb was discharged she took her into her house as a servant, trained, taught her, cared for her body and soul, always planting her seeds in that "one inch of good ground." 

Deb is now a humble Christian. He died for me, was the thought which lightened her darkened soul.

Source: American Youth's Companion.

zondag, september 10

Hosea's morgenwolk

Uit mijn dagboek:

Vroeg in de ochtend zit ik op mijn plekje in de tuinstoel wat te lezen. Af en toe kijk ik even omhoog naar de zomerlucht. De zon klimt boven de huizen uit. Maar steeds wordt ze even verduisterd door voorttrekkende morgenwolken.

Hosea schreef over een morgenwolk. Maar wat precies?


"Wat zal Ik u aandoen, o Efraïm? Wat zal Ik u aandoen, o Juda? Immers uw liefde is als een morgenwolk, als een dauw die in de vroegte vergaat." Hosea 6:4


God is als een echtgenoot die ontgoocheld is over Zijn bruid die vreemdgaat. Haar reactie op Hem is als een morgenwolk vol glans, snel verdwenen door de warmte van diezelfde zon die haar zo'n briljante glinstering gaf.

ZOALS EEN WOLK

Hosea zegt als het ware tegen Israël: 'Waar is je liefde voor God? Het is verdwenen, zoals een wolk in de ochtend verdwijnt als de zon opkomt. Hoe kan Hij je genezen, als je berouw zo onoprecht is?'

O God, laat mijn liefde tot U niet zijn als een die voorbijtrekkende morgenwolk van Hosea! Genees mij van mijn liefdeloosheid.  Stel me in staat om heilig en hemels te leven. Ik zie op naar U voor hulp. Wees mij genadig, om Jezus wil!


Hoe zou Ik u prijsgeven, Efraïm,
u uitleveren, Israël?
Hoe zou Ik u prijsgeven als Adama,
met u doen als met Zeboïm?
Mijn hart keert zich in Mij om,
al Mijn medelijden is opgewekt.

Hosea 11:8

maandag, september 4

Mijn tomatenverhaal

Uit mijn dagboek:

Toen ik hen cadeau kreeg zag ik al gauw dat één van de twee plantjes het perfect deed. Het groeide zo snel! Het kreeg zulke mooie blaadjes. Ik was er blij mee. De andere zag er miezerig uit. Omdat ze samen in een pot stonden, gaf ik de grote een ruimere plek om te groeien. Ik verwachtte een rijke oogst.

VERGISSING!

Ik vergiste me! Het plantje dat er zo armetierig uitzag, staat nu naast mijn tuinstoel te bakken in de zonnetje. Nog steeds GEEN reus. Maar het draagt wel mooie vruchten. Die ander (de grote waar ik zoveel verwachting van had) ligt allang op de composthoop. Er knaagden wormen aan de wortels.


Mijn tomatenverhaal doet me denken aan wat er in 1 Samuel 16 staat over Samuël. Hij ging een nieuwe koning zalven in Sauls plaats. Hij bekeek de forse, knappe Eliab een goed en dacht: deze is het!

Maar de HEERE zei tegen Samuel: Kijk niet naar zijn uiterlijk en ook niet naar de hoogte van zijn gestalte, want Ik heb hem verworpen (voor het koningschap). Het is namelijk niet wat de mens ziet, want de mens ziet aan wat voor ogen is, maar de HEERE ziet het hart aan.

UITGEDACHT?

Gods gedachten zijn hoger dan mijn gedachten. Waar ik uitgedacht ben, ziet Hij nieuwe mogelijkheden. Wanneer ik denk: dat wordt nooit meer wat, draait Hij het om. De HEERE richt de gebogenen op en Hij maakt gevangen los. Zou er ook maar iets te wonderlijk zijn voor Hem?

Geef het niet op!
Geef niemand op!