zaterdag 22 juli 2017

De Man op de berg

Gisteren had ik niet veel zin om de dag te beginnen. Ik voelde me down. Toch pakte ik het boekje dat ik in mijn stille tijd aan het lezen ben en ging  ermee in de tuinstoel zitten. Ik sloeg het open.

Dit is wat ik las: 
Zie je het scheepje op het door de wind gestriemde meer? Storm en duisternis bundelen in hun hoog tempo hun krachten. Een ernstig gevaar bedreigt de mannen in het wankele vaartuig. Je verwacht dat de zee elke ogenblik haar prooi zal verzwelgen.


Tot zo ver raakte me het bijna niet. Totdat ik dit las:

Richt je blik nu eens landinwaarts. Op de top van een nabijgelegen heuvel staat een eenzame, maar majestueuze Man. Hij kijk ingespannen naar de roeiers in de trillende, door de storm heen en weer geslingerde bark. Geen gevaar ontgaat Hem, geen inspanning ontsnapt aan Zijn aandacht, er is niet één angst in hart die Zijn ziel niet in medelijden doet huiveren en Zijn teerste liefde niet oproept. Hij zal hen gaan redden ...

Dank U wel, Heere! Dank U wel dat U ieder detail van mijn leven kent. Dat niets onbelangrijk voor U is of aan Uw aandacht ontsnapt. U bent veel dichterbij dan ik dacht. Dat troost mij.

4 opmerkingen:

  1. Dear Ariella,
    How interesting that God impressed it on both of us to write about storms today! We live in a dark and stormy world, but praise God, He is our light and refuge!
    May God bless you richly,
    Laurie

    BeantwoordenVerwijderen
  2. "Nothing unimportant to you"

    Amen, amen!

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Thank you for the word of comfort! He is above the storm - or with us in the storm.

    BeantwoordenVerwijderen