26-06-15

Moet het altijd leuk zijn in de kerk? (1)

Ik was bij mijn dochter op bezoek. Ze is volwassen en heeft een eigen appartement dicht bij haar werk. Onverwacht hadden we het over de kerk. Ze wil zo graag weer naar de kerk maar meestal moet ze een dagdeel werken op zondag.

Deprimerend
Op zoek naar een kerk die bij haar past. Ze probeert het af en toe. Ze zei tegen mij: Maar de mensen zien er zo deprimerend uit! Of: Ze hadden helemaal geen aandacht voor mij. Ondertussen heeft ze al heel wat kerken aan de binnenkant gezien. Maar nergens vind haar hart rust om zich blijvend te vestigen.


Altijd leuk?
Ik dacht er over na, thuis. Ik werd er zelfs een beetje verdrietig van. Mensen kunnen er inderdaad deprimerend uit zien. Gewoon omdat ze mens zijn. Omdat ze zorgen hebben. Niet iedere gelovige zit te stralen in de kerkbank. Moet het altijd leuk zijn? Of gezellig? Nee, natuurlijk niet. Maar een warm welkom voor nieuwelingen zou wel mooi zijn toch?

Toch wil dit tegen haar zeggen de volgende keer:

Een kerk gaat pas voor je leven als je actief deelneemt. Als je gaat bidden voor de mensen die verdriet hebben. En blij bent met broeders en zusters waar het goed mee gaat. Een kerk wordt pas echt jouw kerk als je gaat bidden voor de voorgangers en voor de prediking van het woord.
 
 
Dit gesprekje met mijn dochter heeft me aan het denken gezet. Over mezelf. En over de kerk. Volgende keer meer ...
 

15 opmerkingen:

  1. Mooi. Kerk en Gemeente-zijn zet me ook vaak aan het denken. Heel benieuwd naar je serie!

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Ik heb zoveel gedachten dat ik niet weet hoe ik die moet verdelen over de blogs die ik wil schrijven. Stapje voor stapje dan maar.

      Verwijderen
  2. wel een oproep om verwelkomend te zijn naar nieuwe mensen!
    Ik hoop dat je dochter toch een kerkelijk thuis zal vinden.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Ze heeft inderdaad een punt ja. Jammer he net dat mensen denken dat je geen lol kan hebben als christen.

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Hi Ariëlla, I always enjoy your insight into the finer aspects of spirituality. The way we are in church and the way it affects those around us. In our church we have something called "Pass the Peace". We all stand up and walk around and greet each other. It is a way of making everyone feel welcome. NOW, I just wanted to thank you so much for your kind comment on John's Island yesterday. You are most welcome for the nomination. Please know that participation is voluntary and no harm is done if you do not care to participate. I wish you a wonderful weekend.

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Ik heb dat bij de Avondmaalstafel. Zelf ben ik altijd zo dankbaar en blij om dat te mogen meevieren. Maar als je dan soms de mensen ziet terugkomen met zo'n somber gezicht voelde ik me niet op mijn gemak om met een blij gezicht terug te komen. Dus keek ik ook maar "behoudend".....tot de dominee hier een preek aan wijdde....dat we blij mogen zijn. Avondmaal is een Feest!!! Nu ben ik voluit blij, ook als anderen in mijn ogen somber kijken.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Hier wilde ik eigenlijk vorige week gelijk op reageren maar ben het vergeten te doen. Ik heb dezelfde ervaring. Ben eigenlijk best blij om het terug te lezen bij jou.

      Verwijderen
  6. Mooi wat je tegen je dochter wilt zeggen. Ook wel moedig om dit te zeggen, maar het is wel heel waar. Ik moest denken aan: Luk 6: 38 Geeft, en u zal gegeven worden. Dat gaat wel over materiële dingen, maar ik denk dat het ook geld voor geestelijke zaken. Veel wijsheid in je relatie met je dochter.

    BeantwoordenVerwijderen
  7. Mooi om hier met anderen te delen. Fijn dat je dochter hier mee bezig is, een teken van verbondenheid met God, een zoektocht, zo zie ik dat. Ja, bidden voor de predikant is zo belangrijk. Enkele gedichten die ik ooit over dit onderwerp schreef:

    Kerkgang, feest van verbondenheid

    Die maanden
    dat ik niet kon gaan
    besefte ik ten volste het gemis
    geen bandje kon
    de liefdesband vertolken
    van tekstbelevend zingen
    op echo’s van ons voorgeslacht
    in een doorlevende bezieling,
    het vreugdevol
    de Levende ontmoeten
    de warmte van
    Zijn Woord over je
    heen gespreid
    de liefdevolle ogen
    van wie om je geven
    de vrede in de dienstbaarheid

    een hand van heimwee
    had me in de greep
    ik wilde me zo graag
    weer onder hen begeven
    lag vurig wachtend
    in gedachten dicht bij Hem

    het was een feestdag
    toen ik weer kon gaan
    blijde gezichten
    die de liefde Gods
    uitstraalden
    ik mocht weer
    rond mijn broeders
    en mijn zusters ademhalen
    me overgeven aan de
    luister van Zijn stem!

    Coby Poelman-Duisterwinkel

    Geschreven voor het thema "Waarom kerk" van gedichtensite.nl


    Luistervinken

    Ik ving iets op vanmorgen,
    het ging over de preek,
    de één zei tot de ander;
    het was weer zo cliché,
    toen zei de ander tot de één
    bid jij nog wel eens dan
    voor onze predikant,
    nou nee, sinds lang niet meer,
    toen werd het stil
    en ben ik weggevlogen,
    ik zag nog net die duif
    boven hun hoofden.

    Coby Poelman-Duisterwinkel

    Geschreven voor het thema "vogels" van gedichtensite.nl

    BeantwoordenVerwijderen

Welkom op mijn blog. Ik vind het leuk dat je kwam lezen. Een reactie is natuurlijk nog veel leuker!